خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام
خانه / مقاله های آموزشی / تغذیه و حافظه

تغذیه و حافظه

تغذیه و حافظه

بخورید، بیاشامید و حافظه خود را تقویت کنید.

امروزه بیشتر آدم ها زیاد عمر می کنند و نسبت به سن شان سالم تر هستند. این خیلی خوب است. به همین دلیل همه یک روز به این نقطه می رسند که حافظه شان دیگر قابل اعتماد نیست. نگران می‌شوند چون نام معلم های مدرسه ابتدایی خود را به یاد نمی آورند،  جدا از اینکه شاید ۴۰ ساله حتی درباره این قضیه فکر هم نکرده بودند.  هر نامی که در ۳۰ سالگی به یاد نیاید، زنگ خطری برای ۶۰ سالگی است.
سوال این است: “چیزی هست که به بازیافت حافظه کمک کند؟”
بله. سری به یک پزشک بزنید.  فراموش کردن یک نام، رویداد یا هر چیز دیگری درهر سنی، عادی است.
چند نکته را باید در مورد تاثیر تغذیه بر حافظه بدانید. نتایج پژوهشی نشان می دهند بعضی مکمل های غذایی برای حافظه خوب هستند. البته نتیجه همه پژوهش ها قابل اعتماد نیست و تاریخ علم مملو از نتایج پژوهشی است که دوام چندانی نداشته اند. مسئله این است که شناسایی نتایج قابل اعتماد چندین سال طول می‌کشد. برای همین است که پزشکان در توصیه ی ماده‌ ای غذایی، محتاطانه رفتار می کنند.
ما هم سعی می کنیم میانه رو باشیم. سعی می‌کنیم آنچه را اثبات شده است بگوییم و فقط چند خوراکی مفید را معرفی کنیم. به شدت توصیه می‌کنیم قبل از خوردن هر قرصی، خودتان تحقیق کنید چون اطلاعات پزشکی ماه به ماه عوض می‌شوند. به طور حتم با یک پزشک، گروه تغذیه یا نشریه ی تخصصی مشورت کنید. این در مورد تمام خوراکی ها صادق است.
یادآوری فوری
اگرازمیانسالی رد شده اید و نسبت به سی سالگی حافظه‌تان ضعیف‌تر است، یادتان باشد که سن تان دو برابر آن موقع است. پس خیلی بیش از آن زمان مطلب در حافظه تان هست.  باید هم هر چیزی دیرتر یادتان بیاید.
حواستان به ادعاهای کارخانه های سازنده و فروشندگان مواد بهداشتی باشد.  اینها دغدغه سلامت شما را ندارند؛  به فکر فروختن محصول خودشان هستند.

 بخورید،  بیاشامید و حفظ کنید


 چند نوع ویتامین،  غذا و مکمل غذایی هست که حافظه را تقویت میکند.  ما در مورد چند تا توضیح میدهیم،  اما اول باید از کلیات تغذیه بشنوید.
یادتان باشد که عقل سالم در بدن سالم است. دو هزار سال قبل هم یک شاعر رومی این را گفته است.  گرچه داشتن  بدن سالم تا حدودی دست ما نیست، متاسفانه آدم ها آنطور که باید ورزش نمی کنند. بعضی ها هیچ وقت ورزش نمی کنند.
 بدن سالم
 در ابتدا و قبل از اینکه ببینیم کدام خوراکی ها برای حافظه خوب هستند، باید بدانید کدام نوع غذا خوردن درست است و کدام نوع نیست.  در اولین قدم، بدانید که باید همواره وزنتان نزدیک به وزن مطلوب باشد. چربی حیوانی نباید بخورید چون سرخرگ ها را مسدود می‌کند. تصلب شرایین (بسته شدن سرخرگ ها) علاوه بر اینکه دشمن قلب است، نمیگذارد خون به مغز برسد. این یکی از علل فراموشی هم هست.
 یادآوری فوری
پژوهشگران دریافته‌اند که اگر موش تحت رژیمی با دو سوم کالری عادی و ویتامین و مواد معدنی کافی باشد، هم بیشتر عمر میکند، هم حافظه اش قوی تر است و هم دیرتر دچار فراموشی میشود. اینکه این رژیم برا ی آدمها هم چنین تاثیری داشته باشد، قطعی نیست.
ورزش هم جزء واجبات است.  روزانه نیم ساعت تند راه رفتن کافی است.  استفاده از دمبل های سبک  هم هیچ اشکالی ندارد.  راه رفتن،  فوری تاثیر می کند.  بعد از نیم ساعت تند راه رفتن،  جریان خون مغز بیشتر میشود،  بهتر می توان فکر کرد،  بیشتر هم می شود تمرکز کرد.  اگر محیط شلوغ و پر سر و صدا نباشد،  حتی میشود هنگام راه رفتن فکر کرد. می شود هنگام راه رفتن از گوشی موبایل جهت ضبط صدا برای ثبت افکار استفاده کرد.

برای اینکه بدانید چه بخورید و چگونه ورزش کنیم تا سلامت بمانید، منابع زیادی وجود دارد.  پس ما دیگر ادامه نمی دهیم.  گرچه دانستن این ها برای داشتن ذهن و حافظه ی برتر واجب است.  جسم و ذهن بر حسب نیاز عمل می‌کنند و با تمرین تقویت می‌شوند.  به عنوان مثال،  اگر با وزنه کار کنید، مغز جریان خون عضله را بیشتر میکند، چون نیاز است. اگر از وزنه استفاده نکنید، عضلات شل می‌شوند.
اگر مغز تمرین کند،  به عنوان مثال مسئله حل کنید یا مطالب حفظ کنید نورون ها شاخه های جدید می سازند و برای اینکه بهتر اطلاعات ذخیره کنند، اتصالات جدید برقرار می‌کنند. جریان خون مغز هم بهتر می شود (مگر رگ ها از قبل بسته شده باشند) ورزش حتی برای دستگاه ایمنی بدن هم خوب است و سبب می‌شود بیمار نشوید.

لابد می گوید: “همه ی این ها را بلد بودم اینها بدیهی هستند.” خوب اگر بلدید، عمل هم می کنید؟

 چندتا نباید

حالا از فواید احتمالی چند ویتامین، دارو (با و بدون نسخه) و گیاه بشنوید. نکته اصلی “احتمالی بودن” این هاست. آدم‌ها متفاوت هستند و چیزی که سردرد یک نفر را خوب می کند، ممکن است سردرد کسی دیگر را بدتر کند. این اصول را به خاطر بسپارید:

* اگر تصور می‌کنید مشکل حافظه، تمرکز یا هر چیز دیگری دارید، قبل از درمان به پزشک مراجعه کنید.
* اگر دارو مصرف می کنید، قبل از مصرف هر دارو یا مکمل مصنوعی یا گیاهی با پزشک مشورت کنید. گیاهی بودن هیچ چیزی دال بر بی ضرر بودنش نیست.
* اگر باردار هستید یا حتی احتمال دارد باردار باشید، قبل ازمصرف هر دارو یا مکمل به پزشک مراجعه کنید.
* هیچ چیزی را به توصیه فروشندگان، دوستان، خویشاوندان و کتاب ها، حتی همین مقاله، مصرف نکنید. تحقیق کنید و از خبره ها بپرسید.
* فریب کلمه “طبیعی” را نخورید. طبیعی بودن دال بر مفید بودن و بی ضرر بودن نیست. آمانیتا فالوییدس “یک نوع قارچ” طبیعی و به همان اندازه مرگبار است. به آن قارچ ملک الموت هم می‌گویند.
* اگر پانصد میلی گرم از داروی مفید است، خیال نکنید هزار میلی‌گرم آن مفیدتر است، از پزشکان سوال کنید.
* همه ی پزشکان متخصص تغذیه نیستند، گرچه حرف آنان در زمینه ی تغذیه بسیار معتبر تر از دیگران است.
 یادتان نرود
بگویید چه می‌خورید تا بگویم چه هستید. این را یک سرآشپز معروف قرن هجدهم میلادی گفته است- این جمله با “شما همان هستید که میخورید” بسیار متفاوت است.
بسیاری از مردم که خود را غذاشناس، گیاه شناس یا رژیم شناس جا می‌زنند، تا حدودی هیچ چیز بلد نیستند. متاسفانه قانون هم برخورد مناسبی با اینها نمی کند. اگر می خواهید به حرف این قبیل افراد گوش  بدهید درباره سوابق ایشان تحقیق کنید.

 غذای اصلی مغز


 مغز به ویتامین و مواد معدنی نیاز دارد. خوشبختانه بیشتر این ها در یک رژیم غذایی عادی و سالم به اندازه کافی پیدا می شود. البته بعضی از این ها، مثل ویتامین ای، به مکمل نیاز دارند.
 داستان ویتامین
ابتدا تصور می شد ویتامین ماده ای است ضروری که بدن آن را نمیسازد. بعضی ویتامین ها، مثل ب ۱ و ث، همین طور هستند. اگر مدتی طولانی مصرف نشوند، مرگ حتمی است. بقیه ضامن سلامت هستند. یک رژیم غذایی متعادل شامل گوشت، شیر، تخم‌مرغ، سبزی و میوه، حداقل نیازمندی  روزانه ی ویتامین ها را تامین می کند. به چند دلیل مصرف مکمل ویتامینی منطقی است. بعضی ها بنابر عادت، گوشت و تخم مرغ کم میخورند. مصرف اضافه بعضی ویتامین ها فوایدی نامنتظر دارد.
 بهتر است یادتان بماند
در اواسط قرن هجدهم میلادی، یک پزشک انگلیسی کشف کرد که مصرف میوه و سبزی تازه از ابتلا به اسکروی (یک بیماری وخیم مرگبار که بیشتر گریبان ملوان ها را می‌گرفت) پیشگیری می‌کند. اواخر قرن نوزدهم یه پزشک آلمانی که در هند غربی به کار مشغول بود، کشف کرد که بری بری (یک بیماری که با خستگی مفرط و مرگبار مشخص می شود) نتیجه مصرف برنج بدون سبوس است. بر اساس این یافته ها، یک پزشک انگلیسی در اوایل قرن بیستم گفت که برخی مواد حتی در کمترین مقدار برای انسان حیاتی هستند. بعدها نام این ها را ویتامین گذاشتند. کاشف علت بری بری و این پزشک، در سال ۱۹۲۹ جایزه نوبل گرفتند.

 ویتامین های ب


 این ویتامین‌ها که از گروه ب هستند، روی حافظه و هوش تاثیر می گذارند:
* ب۱ که به تیامین هم معروف است، برای تبدیل کربوهیدرات ها (مواد نشاسته ای و قندی) به غذای مغز مورد نیاز است. مصرف کم آن، موجب افسردگی خستگی و بی خوابی می‌شود. تیامین در غلات سبوس‌دار، حبوبات خشک، بادام زمینی و برخی انواع گوشت وجود دارد.
* ب۳یا نیاسین، حافظه را تقویت می کند. کلسترول خون و در نتیجه سکته را کاهش می دهد. بعضی انسان ها با مصرف آن دچار برافروختگی و خارش می شوند. مقدار زیاد آن سبب آسیب دیدن کبد می شود. نیاسین در گوشت بعضی ماهی ها (به خصوص قزل آلا)، بادام زمینی، گوشت مرغ و جگر وجود دارد.
* ب۶ یا پیریدوکسین برای ساختن واسطه‌های شیمیایی در مغز لازم است. در غلات سبوس دار، تخمه آفتابگردان، مخمر آبجو، برخی انواع گوشت و بیشتر سبزی ها وجود دارد. مصرف قرص پیریدوکسین سبب بهبود تنش قبل از عادت ماهیانه در خانم ها می شود.
* ‏ب۱۲ به تولید استیل کولین کمک می کند. استیل کولین برای درست کار کردن حافظه لازم است. در انواع لبنیات، گوشت و ماهی وجود دارد.
* اسید فولیک (فولات) به تولید کاتکولامین ها که گروه خاصی از واسطه‌های شیمیایی هستند، کمک می‌کند. کمبود کاتکولآمین ها سبب اضطراب، افسردگی و عدم تمرکز می شود. اسید فولیک حافظه و تمرکز را تقویت می کند. در غلات سبوس دار، لوبیا چشم بلبلی و کلم بروکلی وجود دارد. خانم های باردار برای پیشگیری از نواقص مغز و نخاع جنین، اسید فولیک مصرف می کنند.
 این اصطلاحات را به خاطر بسپارید
واسطه های شیمیایی اعصاب مواد شیمیایی هستند که اطلاعات را از یک عصب به دیگری می برند. استیل کولین، سروتونین، دوپامین و اپینفرین از این جمله هستند.
 بهتر است یادتان بماند
در گذشته عقیده بر این بود که اختلالات روانی مثل افسردگی و اسکیزوفرنی، نتیجه آسیب های روانی دوران کودکی هستند. حالا باور دارند که بیشتر اختلالات روانی نتیجه ی به هم خوردن تعادل شیمیایی هستند. برای همین در درمان آنها از دارو استفاده می شود.


 ویتامین ث

بعضی ها شک دارند که ویتامین ث بتواند سرماخوردگی را درمان کند، اما هیچ کس شک ندارد که ویتامین ث آنتی اکسیدان است. کمبود ویتامین ث سبب ضعف حافظه، عدم تمرکز و خستگی می‌شود. البته هیچ کس نگفته که مقدار زیاد آن حافظه را تقویت می‌کند. اگر چند ماه مصرف نشود، اسکروی ایجاد می کند. اسکروی مرگبار است. همه پستانداران (به جز انسان و میمون) و خوکچه هندی، بدنشان این ویتامین را می سازد. در اکثر سبزی‌ها مرکبات ترش و فلفل سیاه و قرمز وجود دارد. یک لیوان آب پرتقال نیاز روزانه به ویتامین ث را تامین می‌کند، گرچه متخصصان تغذیه روزانه مصرف دویست تا پانصد میلی گرم مکمل آن را توصیه می کنند.
این اصطلاحات را به خاطر بسپارید
اکسیژن: عنصری لازم برای سوزاندن غذا و تولید انرژی در بدن است. اگر اکسیژن زیاد باشد، با بعضی مواد شیمیایی ترکیب می‌شود و مولکولهای به نام رادیکال آزاد می‌سازد. این مولکولها به سلول های بدن آسیب می زنند و آن ها را پیر می کنند. این روند در مغز فراموشی می آورد.

آنتی اکسیدان: ماده ای که رادیکال‌های آزاد را خنثی می کند.

 ویتامین ای

ویتامین ای (توکوفرول) آنتی اکسیدان قدرتمند است. برای درمان بیماری‌های قلبی و چهل بیماری دیگر مفید است. مقدار زیادی ویتامین ای در عرض ۶ ماه جلوی پیشرفت آلزایمر را می گیرد. بهترین منبع ویتامین ای سبزی‌ها، روغن مایع و تخم مرغ است.

 آنتی اکسیدان ها


 هیچکس در اهمیت آنتی اکسیدان ها برای خنثی کردن رادیکال‌های آزاد شک ندارد. برخی پژوهشگران می‌گویند مصرف روزمره ی آنتی اکسیدان ها از بیماری‌های قلبی، سکته و فراموشی، پیشگیری می کند. به طور قطع آنتی اکسیدان‌ها حافظه را تقویت می کنند. در قرص های آنتی اکسیدان، ویتامین های آ، ث، ای و دو ماده ی معدنی به نام سلنیوم و روی هم هست. ما دو قرص در روز را توصیه می کنیم .منظور این است که روزانه مصرف شوند.

 محتویات قرص آنتی اکسیدان                                                 .

ماده                                     مقدار                          مقدارتوصیه شده برای یک روز
ویتامین آ                          ۵۰۰۰ واحد                                        ۱۰۰

ویتامین ث                          ۵۰۰ میلی گرم                                   ۸۳۳

کلسیم                                 ۵۰ میلی گرم                                     ۳۴

منیزیوم                             ۲۵ میلی گرم                                       ۲

ویتامین ای                        ۴۰۰ میلی گرم                                  ۱۳۳۳

روی                                ۱۵ میلی گرم                                     ۱۰۰

سلنیوم                               ۵۰ میکروگرم                                    ۷۲

کروم                                ۳۰ میکروگرم                                    ۲۵

اسید سیتریک                     ۵۰ میلی گرم                                   نامشخص

عصاره ی پوست انگور         ۵ میلی گرم                                      /////

عصاره ی چای سبز             ۵ میلی گرم                                        ////

روغن هسته انگور              ۱۰۰ میکروگرم                                   ////

 بقیه مواد غذایی
جوامع علمی هنوز مکمل های غذایی تجاری را قبول ندارند. یک علت این است که برخی از این ها را بدن می سازد. علت دیگر آن است که تاثیر بعضی از این ها را خرافات می‌دانند.

بسیاری از این مکمل ها هنوز مورد قبول قرار نگرفته اند. تبلیغ می‌شوند، اما تایید نشده اند. به هر حال بعضی از اینها بعضی بیماری ها را درمان می کنند.

 کولین و لسیتین


 لسیتین یک نوع چربی است و در تمام سلول های زنده، به خصوص گلبول های قرمز خون و نورون ها وجود دارد. کولین بخشی از لسیتین است. کولین بخشی از استیل کولین نیز هست که واسطه ای شیمیایی در دستگاه اعصاب است، کاهش استیل کولین مغز یکی از علایم و شاید علل بیماری آلزایمر است. پژوهشهای جانوری نشان می‌دهند غنی سازی غذا با لسیتین و کولین، سبب تقویت حافظه می شود. اگر به موش آبستن غذایی غنی از لیسیتین بدهند، بچه موش ها سریعتر از ماز عبور می‌کنند.

در یک پژوهش انسانی، چند نفر بزرگسال که سه هفته هر روز مقدار زیادی لیسیتین دریافت کرده بودند، حافظه ی کوتاه مدت شان حسابی قوی شد.  در یک پژوهش پنج هفته ای، ۶۱ نفر بین پنجاه الی هشتاد سال داشتند، روزی دو قاشق مرباخوری لسیتین یا دارونما دریافت کردند. گروه لسیتین خورده گفتند که حافظه شان ۵۰% قوی تر شده است.

پژوهشگران نوشتند:” لسیتین خیلی ارزان است، عارضه جانبی جدی ندارد و تاثیرش بسیار مثبت است. ما به تمام کسانی که مشکل حافظه دارند، مصرف لیسیتین را به شکل مکمل توصیه می‌کنیم.”
 یادآوری فوری
بسیاری از متخصصان تغذیه، کولین را یکی از ویتامین‌های ب می‌دانند. مخالفان می‌گویند کولین داخل بدن از سرین (یک اسید آمینه) ساخته می شود، پس ویتامین نیست. اعتقاد بر این است که ویتامین ماده ای ضروری است که به مقدار خیلی کم هم جواب می‌دهد ولی در بدن ساخته نمی شود.
 تقویت کننده ها
حالا به سراغ گیاه ها و مکمل هایی مثل جینکو بیلوبا، دی اچ یی ای و بقیه می رویم که ثابت شده است حافظه را تقویت می‌کنند. کاوا کاوا یا مخمر آبجو برای افسردگی که روی حافظه تاثیر منفی می‌گذارد، مفید است.

جینکو بیلوبا

درخت جینکو بیلوبا در چین سبز می شود. گیاه شناس های چینی چهار هزار ساله است که از برگ این درخت برای درمان فراموشی استفاده می‌کنند. پژوهشگران غربی این کار را تایید می کنند. تاثیر این گیاه به واسطه ماده ای شیمیایی به نام بای فلاونوییدهاست. عصاره ی جینکو بیلوبا آثار متعددی دارد:
* آنتی اکسیدان قوی
* افزایش جریان خون در بدن، بخصوص مغز
* نرم کردن رگها
* جلوگیری از به هم چسبیدن پلاکت ها و در نهایت، پیشگیری از لخته شدن
* درمان آلزایمر
* افزایش مصرف اکسیژن به وسیله نورون
* تقویت حافظه
چندین پژوهش نشان داده اند که جینکو بیلوبا انواع فراموشی را درمان می کند. یک ماه قرص جینکو را مصرف کنید، متوجه می شوید ذهنتان قوی تر شده است. دلیلی وجود ندارد که این تاثیر با ادامه ی مصرف قرص تداوم پیدا نکند.

 مقدار

برای کسی که مشکل ندارد، شصت میلی‌گرم صبح و عصر توصیه می‌شود. برای فراموشی خفیف تا متوسط روزانه ۲۴۰ میلی گرم و بعد از شش ماه، ۱۲۰ میلی گرم تجویز می شود.
 بهتر است یادتان بماند
چندین پژوهش روی تاثیر سریع جینکوبیلوبا انجام گرفت، که مشخص شد مصرف ۱۲۰ یا ۲۴۰ میلی گرم آن یک بار در روز، امواج آلفای مغز را افزایش و امواج بتا را کاهش می دهد. این یعنی کارکرد مغز بهتر شده است. این تاثیر سی دقیقه پس از مصرف شروع می شود و بین دو تا سه ساعت بعد، به حداکثر می‌رسد، یک یا دو روز هم ادامه پیدا می‌کند. ما نمی‌گویم قبل از امتحان، مصاحبه یا مسابقه، جینکو بخورید اما به قول قدیمی‌ها، ضرری که ندارد!
عوارض جانبی
عوارض جانبی جینکوبیلوبا اگر به مقداری که گفتیم مصرف شود، قابل توجه نیستند. کمتر از یک درصد مصرف‌کنندگان به ناراحتی شکمی دچار می شوند. کسانی که دچار مشکل خون رسانی مغز هستند، دو روز اول سردردی خفیف می گیرند. کسانی که داروی ضد انعقاد خون مصرف می کنند، قبل از مصرف جینکو باید به پزشک مراجعه کنند.

 دی اچ یی ای

‏دی اچ یی ای(دهیدرواپی اندروسترون) هورمونی است که به طور طبیعی به وسیله غدد فوق کلیه ترشح می شود. مقدار دی اچ یی ای در دوران کودکی بالا می‌رود، بین ۲۰ تا ۲۵ سالگی به حداکثر می‌رسد، بعد کم می‌شود و در کهنسالی خیلی کم است. برخی معتقدند که چون کهنسالان دی اچ یی ای کمی دارند و جوان‌ها زیاد دارند، اگر میزان آن زیاد بشود، جوان نمی شوید ولی برخی آثار منفی پیری در شما کم می‌شود.
بیشتر این نظریه ها حتی اگر منطقی به نظر بیایند، با ارزش نیستند. عملکرد بدن پیچیده تر از آن است که مشکل پیری را بشود به سادگی حل کرد. در اوایل قرن بیستم، راز جوانی را در غدد می‌دانستند. مردم به خودشان عصاره غدد حیوانات جوان را تزریق می‌کردند. این کار فقط فروشنده ها را پولدار می کرد.
البته دی اچ یی ای خاصیت هایی دارد:
* آنتی اکسیدان است.
* خستگی را رفع می کند.
* توان انجام فعالیت را افزایش می دهد.
* وزن را کم می کند.
* جلوی سکته ی قلبی را می گیرد.
* توانایی درست فکر کردن را افزایش می دهد.
 مقدار
دی اچ یی ای روزانه ۲۵ میلی گرم توصیه می شود. مقدار دی اچ یی ای طبیعی صبح ها بیشتر است. پس بهتر است دی اچ یی ای صبح ها مصرف شود. معلوم نیست بیش از این مقدار ضرر نداشته باشد، پس ما هم  توصیه نمی کنیم.
 یادتان نرود
مکمل های جدیدی به نام نوتروپیک ها وارد بازار شده‌اند. ملغمه ای از گیاه و دارو هستند که می‌خواهند حافظه را تقویت کنند. مواظب باشید! بیشترین تاثیر بیشتر این ها خالی کردن جیب مردم است.

چند تای دیگر که ما دیده ایم


 پزشکان هندی چند هزار سال است که گیاهی به نام برهمی (باکوپا مونیرا) را برای تقویت حافظه تجویز می‌کنند. جوشانده ی برهمی را به بچه ها می دهند تا مخ شان راه بیفتد. برهمی را برای حفظ کردن چندین هزار سطر دعا های بودایی استفاده می‌کنند. برهمی حافظه کوتاه مدت و درازمدت موش را تقویت می کند. به نظر می‌رسد حتی مقدار زیاد آن هم ضرری ندارد ولی هیچ کس نمی‌داند مقدار مطلوب چقدر است.
تازه وارد عرصه تقویت حافظه، دی ام ای یی (دی متیل آمینو اتانول) است. می‌گویند برای آلزایمر خوب است. بقیه اش باشد برای بعد.

جینسنگ، گلوتاتیون، آرجی نین، جرمانیوم، ان استیل ال کارنتین (ای ال سی)، گابا و اینوزیتول هم این وسط اسمی دارند. بسیاری از این ها ماده‌ی اصلی قرص های هوش و نوشابه های تقویتی هستند. این قرص‌ها و نوشابه ها ضرری ندارند، اما فایده‌ای هم ندارند.
هنوز هیچ چیز
 هیچ قرصی، گیاهی یا هر چیز دیگری، هنوز نمی‌تواند آلزایمر را درمان کند، جلوی سکته را بگیرد یا پیر ها را جوان کند. هیچ کدام به اندازه ی غذای سالم و ورزش مداوم مفید نیست. بعضی مکمل ها اگر به غذای سالم و ورزش اضافه شوند، ذهن را تقویت می کنند.

هم اکنون شما می دانید:


* ضعیف شدن مختصر حافظه در دوران پیری عادی است، اما فراموشی شدید عادی نیست.
* غذای سالم و ورزش خط آغاز تغذیه ی درست مغز هستند.
* به حرف هر کس که گیاه یا دارویی را پیشنهاد می کند، گوش ندهید.
* مصرف کردن مکمل ویتامین های ب، ث و ای، برای سلامت مغز خوب است.
* آنتی اکسیدان‌ها سرعت پیر شدن را کاهش می‌دهند و کارکرد مغز را تقویت می کنند.
* کولین و لسیتین حافظه را تقویت می کنند.
* جینکو بیلوبا که یک گیاه چینی است، تاثیرات بسیار مثبتی بر روان و حافظه می گذارد.

* دی اچ یی ای که یک هورمون است، کمک می کند درست فکرکنید.
* منتظر مکمل های بعدی ما باشید.

——————————————————————————————————-

نویسنده : قاسم حاجی آبادی

منبع : انعکاس هوش

اشتراک این مطلب در شبکه های اجتماعی

درباره ی انعکاس هوش

مردم خوب ایران همیشه جایی برای پیشرفت و شاد بودن را در وجود خود دارند و بایستی با کمک به هم این مهم اتفاق افتاده تا شاهد شادی مردممان باشیم. آموختن راهی برای پیشرفت همه است. انعکاس هوش

مطلب پیشنهادی

سحر خیزی و موفقیت

🌞چگونه می توانیم عادت سحرخیزی را در خود ایجاد کنیم: ۱️⃣ برای تثبیت عادت سحرخیزی …

نکات کلیدی جهت تقویت حافظه

    ❌مصرف شکر خود را کاهش دهید❌ 🎈تحقیقات نشان می دهد که افرادی که …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی